تاريخچه
هيئت امنای دانشگاه خليج فارس
مطابق با قانون دانشگاهها و مؤسسات آموزش عالی بصورت هیئت
امنائی اداره میگردند. از ابتدای تشکیل دانشگاه و موسسات آموزش عالی در ایران
این موسسات هر کدام دارای هیئت امناء خاص خود بوده که ترکیب و وظائف آنان متفاوت بوده
است. از اسفند ماه 1350 «قانون هیئت های امناء
مؤسسات عالی علمی دولتی» به تصویب رسیده و هیئت امناء موسسات آموزش عالی و پژوهشی دولتی
که براساس قانون هیئت امناء دانشگاه تهران بوجود آمده بودند، بصورت یکنواخت و هماهنگ
براساس قانون مذکور تشکیل گردیدند. ترکیب اعضاء هیئت امناء براساس این قانون عبارت بود: وزیر فرهنگ و آموزش عالي یا نماینده تام الاختیار وی،
8 نفر از شخصیتهای محلی و کشوری که بتوانند
نقش موثری در توسعه مربوطه داشته باشند به پیشنهاد وزیر علوم. در مرداد 1353 اصلاحیه قانون هیئت امناء به تصویب رسید
و وزارت فرهنگ وآموزش عالي مکلف گردید برای هر یک ازدانشگاههای دولتی و غیر دولتی
و موسسات آموزش عالی و پژوهشی دولتی هیئت امناء تشکیل دهد. در سال 1367 قانون «تشکیل هیئت های امناء دانشگاهها و
مؤسسات آموزش عالی و پژوهشی» به تصویب شورای عالی انقلاب فرهنگی رسید. مطابق با این
قانون ترکیب هیئت امناء شامل وزیر، رئیس موسسه، 4 تا 6 تن از شخصیتهای علمی و فرهنگی
و یا اجتماعی محلی و کشوری که نقش موثری در توسعه و پیشرفت موسسه مربوطه داشته باشند،
وزیر و یا نماینده وزیر برنامه و بودجه.
در چهارمین نشست هیئت امناء دانشگاههای منطقه جنوب کشور
مورخ 20/10/71 مهندس رضاییان به عنوان رئیس دانشگاه بوشهر شرکت نمود. از این تاریخ
است که می بایست با حضور رئیس دانشگاه در نشست رسمی هیئت امناء دانشگاههای منطقه جنوب
کشور (دانشگاههای فارس، بوشهر وکهگیلویه و بویراحمد) این هیئت امناء را به عنوان متولی
اداره دانشگاه ذکر نمود. دانشگاه خلیج فارس توسط هیئت امناءدانشگاههای منطقه جنوب
کشور ادامه داشت تا اینکه در اسفند ماه 89 با تصویب وزیر علوم، تحقیقات و فناوری، دانشگاه
خلیج فارس دارای هیئت امناء مستقل گردید.
مصوبات هیات امنا
1.
|